Moja mała ojczyzna<br />Biadoliny Radłowskie<br />
Skąd wywodzi się nazwa wsi Biadoliny Radłowskie ?<br />Nazwa Biadoliny pochodzi od słowa: Biadoła, biadolić.<br />	Nazwa ...
	Nazwa wsi Biadoliny <br />	związana jest z legendą opowiadającą o „wizycie świętych” w tych stronach. <br /> Głosi ona...
Byli już bardzo zmęczeni i mieli nadzieje, że uda się im znaleźć odpoczynek w lesie. Na leśnej polanie dostrzegli domek l...
Lekarstwem tym jest wiara i modlitwa. Gdy usłyszała to żona leśnika zaczęła szeptać słowa modlitwy. Gdy św. Piotr wyszedł...
Legenda o św. Stanisławie<br />
Jak głosi tradycja na przełomie X i XI wieku właścicielami pobliskiej wioski Szczepanów byli Bogna i Wielisław. W tej rodz...
Chciał się napić wody, ale w tym miejscu jej nie było. Ze zmęczenia na chwilę zasnął. Gdy się przebudził zaczął się modlić...
I przychodzą do dnia dzisiejszego nie tylko mieszkańcy Biadolin, ale i z dalekich miejscowości. <br />Z zachowanej tradycj...
Położenie<br />
Graniczy ona na wschód z Łętowicami i Zakrzowem, na południe z miastem Wojniczem i Łoponiem, na zachód z Perłą i Biadolina...
Tereny leżące na północ od drogi Wojnicz - Biadoliny w wielu miejscach pokryte są piaskami białymi, szarymi, gdzieniegdzie...
HistoriaBiadolin Radłowskich<br />
	Na terenie dzisiejszych Biadolin istniały już osady w epoce kamienia. Świadczą o tym liczne znaleziska archeologiczne, ta...
Biadoliny leżały niedaleko prastarego szlaku handlowego prowadzącego od przełęczy w Karpatach doliną Dunajca aż nad Bałtyk...
Ożywienie osadnictwa spowodowane było wpływami rzymskimi. Z dalekiego Imperium Rzymskiego kupcy wyprawiali się do teryto...
Przywozili srebrne naczynia, monety, miecze, naczynia szklane i inne przedmioty. Osady w tym czasie składały się z kilkuna...
Biadoliny Radłowskie , które pierwotnie były własnością rycerską, pojawiają się w źródłach  od 1415 r. Około 1420 r. naby...
W 1443 r. należą do Dynkwarta i jego braci z Bogumiłowic oraz do Michała z Biadolin. W połowie XV w. mają 5 łan dających d...
Biadoliny Rokosie w tymże roku należały  do Jana, Jakuba i Hieronima Rokoszów i liczyły 8 kmieci , wieś posiadała już wów...
W tym okresie wieś była administrowana, lub dzierżawiona przez szlachtę chodzącą po arendach. W osiemnastym wieku zbudowan...
W tym okresie miejscowość należała administracyjnie do cyrkułu bocheńskiego, okręg Radłów.W 1820 r. wieś kupił od funduszu...
wiceprezydent Krakowa z rodziny krakowskich bankierów, których nazwisko brzmiało pierwotnie Hölzel von Sternstein, żonaty ...
W roku 1863 r. gmina kupiła 310 sążni ziemi i na tym gruncie wystawiła budynek szkolny składający się z dwu izb. Jed...
W 1874 roku szkoła została zreorganizowana i przekształcona na szkołę etatową. W 1910 r . biadolińską dwuklasową szkołą k...
W 1890 roku właścicielem posiadłości w Biadolinach Radłowskich był Henryk Dolański (1856-1935) z Grębowa, będący również w...
W okresie I wojny światowej w miejscowości przeprowadzono pierwszą udaną próbę kierowania ogniem baterii artylerii z samol...
W tym okresie Henryk Dolański przeprowadził prywatną parcelację dworskich gruntów i w 1922 roku pozostały przy nim tylko l...
Uczestniczył w niej m.in. nauczyciel i kierownik szkoły w Biadolinach, porucznik Adam Bartosz „Kmicic” (1909-1944), oficer...
Irena Dolańska znalazła schronienie w domu notariusza.<br /> Zmarła w 1951 roku i została pochowana wraz z mężem Henrykiem...
Mieszkańcy<br />
W 1890 roku wieś liczyła 892 mieszkańców.<br />Według spisu ludności z dnia 31 grudnia 1900 roku miejscowość liczyła 891 m...
Biadoliny Radłowskie zamieszkiwało pod koniec XIX w ok. 930 mieszkańców.<br />W 1918 roku wieś liczyła 956 mieszkańców.<br...
Dzieje parafii <br />Biadoliny Radłowskie<br />
Biadoliny Radłowskie od lat należały do parafii Wojnicz. <br />Już w 1787 r. w toku regulowania sieci kościołów projektowa...
W 1937 r. zbudowano kościół murowany pod wezwaniem Najświętszego Serca Jezusa z inicjatywy ks. Jana Rzepki. <br />Parafia ...
W latach 1964 – 1966 zbudowano nowy kościół projektowany przez Władysława Pieńkowskiego. <br />Modernistyczny, z cegły, ka...
Budowle sakralne<br />
Kaplica św. Stanisława<br />
	Na małym wzniesieniu, mieści się murowana kapliczka, podparta słupami, nakryta dwuspadowym dachem, ze szczytem o formie p...
Wewnątrz znajduje się drewniana i malowana figura św. Stanisława z leżącym u jego stóp Piotrowinem z XIX w.<br />Figura ma...
Kaplica św. Piotra i Pawła<br />
Kaplica znajduje się na skraju lasu, przy granicy z Wojniczem. Nie znana jest dokładana data zbudowania tej kaplicy, lecz ...
Figurki i krzyże<br />
Figura Matki Boskiej z Dzieciątkiem, kamienna, wzniesiona około 1880 r., z sygnaturami wykonawców kamieniarzy Jana Adeodat...
Figura stoi na czworobocznym postumencie z płaskorzeźbami św. św. Józefa z Dzieciątkiem, Wojciecha, Stanisława, Tekli i Ma...
Z figurą ta, związana jest legenda, która opowiada o czarownicach z Gór Świętokrzyskich, które wynajęły diablików z samym...
Widziano go tam często jako dziada, który nic nikomu złego nie robił. Czasem pojawiał się w formie światełka, które chodzi...
Krzyż żelazny na kamiennym postumencie z fundacji Jana Janasa z 1886 r., z czworobocznymi płaskorzeźbami Serca Jezusa, Mat...
Krzyż z rur metalowych przy drodze na Podlesie, wzniesiony w 1967 r. w miejsce starszego z 1920 r. fundowanego przez Szymo...
Flora i fauna Biadolin <br />
Bibliografia<br />Kapliczki , figury i krzyże przydrożne  na terenie diecezji tarnowskiej, Jan Rzepa, Tarnów (1983)<br...
Prezentację wykonała:<br />Gertruda Gałek<br />MWSE NST <br />IV semestr <br />Pedagogika<br /> Społeczno-Opiekuncza<br />
of 81

Biadoliny Radłowskie

Prezentacja o Biadolinach Radłowskich
Published on: Mar 4, 2016
Published in: Education      
Source: www.slideshare.net


Transcripts - Biadoliny Radłowskie

  • 1. Moja mała ojczyzna<br />Biadoliny Radłowskie<br />
  • 2. Skąd wywodzi się nazwa wsi Biadoliny Radłowskie ?<br />Nazwa Biadoliny pochodzi od słowa: Biadoła, biadolić.<br /> Nazwa Radłowskie oznacza przynależność do klucza dóbr radłowskich (pierwotnie biskupów krakowskich). <br />
  • 3. Nazwa wsi Biadoliny <br /> związana jest z legendą opowiadającą o „wizycie świętych” w tych stronach. <br /> Głosi ona, że św. Piotr i Paweł zmierzali do Trojnika , grodu na którego miejscu stanął Wojnicz.<br />
  • 4. Byli już bardzo zmęczeni i mieli nadzieje, że uda się im znaleźć odpoczynek w lesie. Na leśnej polanie dostrzegli domek leśnika. Dochodziły zeń głośne narzekania i biadolenia. Gdy podróżni weszli do środka, zobaczyli starych rodziców głośno narzekających na swój los. Ich jedyny syn , <br />z powodu ślepoty nie mógł być podporą w ich starości. Podróżnych przyjęto życzliwie i poczęstowano polewką, choć gospodarze nie mieli jej za wiele dla siebie. Wzruszeni gościnnością pielgrzymi powiedzieli, że znają lekarstwo, które przywróci wzrok ich synowi.<br />
  • 5. Lekarstwem tym jest wiara i modlitwa. Gdy usłyszała to żona leśnika zaczęła szeptać słowa modlitwy. Gdy św. Piotr wyszedł przed dom, wykopał swą podróżną laską dołek, z którego wytrysnęła cudowna woda. Obmył oczy chłopca i w tej samej chwili młodzieniec odzyskał wzrok. Od tej chwili nie słychać już było<br />biadoleń i narzekań. Miejscowość tą nazwano Biadolinami, a na pamiątkę cudu wybudowano kapliczkę ku czci św. Apostołów.<br />
  • 6. Legenda o św. Stanisławie<br />
  • 7. Jak głosi tradycja na przełomie X i XI wieku właścicielami pobliskiej wioski Szczepanów byli Bogna i Wielisław. W tej rodzinie około 1030 roku przyszedł na świat święty Stanisław. Pewnego upalnego dnia jak głosi legenda, podążał on przez lasy z Wojnickiej szkoły. Był spragniony i bardzo zmęczony. Nie miał już siły iść dalej. <br />
  • 8. Chciał się napić wody, ale w tym miejscu jej nie było. Ze zmęczenia na chwilę zasnął. Gdy się przebudził zaczął się modlić. W tym samym czasie jak głosi legenda wypłynęła w pobliżu woda ze źródła. Od tego czasu płynie z tego źródełka woda.<br />Gdy święty Stanisław tędy wracał do domu, zawsze przy tym źródełku odpoczywał i według legendy pił z niego wodę. Wieść o cudownym pojawieniu się źródełka szybko rozeszła się po całej okolicy. Odtąd mieszkańcy przychodzili do niego i wierzyli, że ta woda ich uzdrowi z wielu chorób. <br />
  • 9. I przychodzą do dnia dzisiejszego nie tylko mieszkańcy Biadolin, ale i z dalekich miejscowości. <br />Z zachowanej tradycji i przekazów wynika, że wielu chorych doznało łaski cudownego uzdrowienia. <br />
  • 10. Położenie<br />
  • 11. Graniczy ona na wschód z Łętowicami i Zakrzowem, na południe z miastem Wojniczem i Łoponiem, na zachód z Perłą i Biadolinami Szlacheckimi ( niegdyś Dębskimi), na północ z Bielczą<br />Wieś Biadoliny położona jest na wschodnim skraju Podgórza Bocheńskiego na obszarze łagodnych wzniesień o wysokości 230-270 m n.p.m.Przepływa przez nią potok Pokrzywka, dopływ Kisieliny. <br />
  • 12. Tereny leżące na północ od drogi Wojnicz - Biadoliny w wielu miejscach pokryte są piaskami białymi, szarymi, gdzieniegdzie brunatnymi budującymi wydmy, powstałe po ustąpieniu lodowców. Natomiast w obniżeniach terenu, odsłaniają się iły mioceńskie, sprzyjające tworzeniu się mokradeł. <br />Wklęsłe, podmokłe tereny występują przed lasem, od leśniczówki w Biadolinach w kierunku Ulgi, za drogą z Biadolin Radłowskich do Łętowic. Między tymi obniżeniami widoczne są niewielkie wzniesienia utworzone przez wydmy z okresu polodowcowego.<br />
  • 13.
  • 14.
  • 15.
  • 16.
  • 17.
  • 18.
  • 19.
  • 20.
  • 21.
  • 22. HistoriaBiadolin Radłowskich<br />
  • 23. Na terenie dzisiejszych Biadolin istniały już osady w epoce kamienia. Świadczą o tym liczne znaleziska archeologiczne, takie jak noże, groty strzał i siekierki.<br />
  • 24. Biadoliny leżały niedaleko prastarego szlaku handlowego prowadzącego od przełęczy w Karpatach doliną Dunajca aż nad Bałtyk, którym ciągnęły kupieckie karawany. Na przełomie naszej ery a zwłaszcza w pierwszych wiekach zaznaczył się na naszym terenie rozwój osadnictwa. <br />
  • 25. Ożywienie osadnictwa spowodowane było wpływami rzymskimi. Z dalekiego Imperium Rzymskiego kupcy wyprawiali się do terytoriów barbarzyńskich po bursztyn, miód, skóry, wosk i inne towary. <br />
  • 26. Przywozili srebrne naczynia, monety, miecze, naczynia szklane i inne przedmioty. Osady w tym czasie składały się z kilkunastu ziemianek lub półziemianek, w środku ziemianki było palenisko. W pobliżu uprawiano ziemię na wypalonym kawałku lasu. Ludność trudniła się szczególnie łowiectwem.<br />
  • 27. Biadoliny Radłowskie , które pierwotnie były własnością rycerską, pojawiają się w źródłach  od 1415 r. Około 1420 r. nabył Biadoliny od Jana Dynkwarta Wojciech z Łąki, ale krewni Jana Dynkwarta korzystając z prawa bliższości w 1430 r. odzyskują Biadoliny, płacąc za nie 90 grzywien. <br />Biadoliny, u Długosza Byadolini proximior <br />
  • 28. W 1443 r. należą do Dynkwarta i jego braci z Bogumiłowic oraz do Michała z Biadolin. W połowie XV w. mają 5 łan dających dziesięcinę. W 1451 r. pojawia się sołtys Marcin z dziedzicem Janem Rokoszem z Koszyc. <br />W 1469 r i 1474 r. Biadoliny należą do Oty Plechowskiego. <br />W 1494 r. wieś kupił biskup krakowski Fryderyk Jagiellończyk od Mikołaja z Plechowa Plechowskiego  i jako własność biskupów krakowskich włączył do klucza radłowskiego.<br />
  • 29. Biadoliny Rokosie w tymże roku należały  do Jana, Jakuba i Hieronima Rokoszów i liczyły 8 kmieci , wieś posiadała już wówczas karczmę. W XVI wieku wieś należała administracyjnie do powiatu pilzneńskiego w województwie sandomierskim. <br />W XV wieku Biadoliny należały do powiatu wojnickiego w  województwie krakowskim.<br />W 1525 r. Biadoliny Rokosie należą do Jana i Jakuba Rokoszów z Bogumiłowic. <br />W tym też roku Piotr Tomicki, biskup krakowski ustalił granice lasu radłowskiego z sąsiadami.<br />
  • 30. W tym okresie wieś była administrowana, lub dzierżawiona przez szlachtę chodzącą po arendach. W osiemnastym wieku zbudowano gorzelnię i uruchomiono cegielnię. Po I rozbiorze Polski, wieś znalazła się na terytorium Austro-Węgier. <br />W 1581 r. folwark biskupi obejmował 7 łanów gruntu. Po r. 1630 Biadoliny przeszły w wieczystą dzierżawę kapituły krakowskiej. <br />W 1655 roku przez Biadoliny przechodzą cofające się przed Szwedami wojska polskie hetmana Stanisława Rewery Potockiego i hetmana Koniecpolskiego.<br />
  • 31. W tym okresie miejscowość należała administracyjnie do cyrkułu bocheńskiego, okręg Radłów.W 1820 r. wieś kupił od funduszu religijnego baron Karol Badenfeld. <br />W 1856 roku przez Biadoliny Radłowskie poprowadzono Kolej galicyjską im. Karola Ludwika, stację kolejową utworzono w Biadolinach Szlacheckich. <br />Dobra te po czasowym sekwestrze uległy całkowitej konfiskacie w 1785 roku. Stanowiły one dobra kamery galicyjskiej (dawne królewszczyzny, ekonomie i dobra pokościelne) Przeszły one po rozbiorach Polski na własnośćskarbu cesarskiego Austrii, a następnie zasiliły fundusz religijny utworzony patentem cesarskim wydanym 15.07.1785 . <br />
  • 32. wiceprezydent Krakowa z rodziny krakowskich bankierów, których nazwisko brzmiało pierwotnie Hölzel von Sternstein, żonaty z Anną Helcel z Treutlerów (1813-1880) .<br />W tym okresie właścicielem dóbr tabularnych w Biadolinach Radłowskich był hrabia Wilhelm Hompesch  <br />(1799-1861). W 1867 roku w Biadolinach Radłowskich założono staraniem gminy szkołę wiejską.  W 1872 r. właścicielem Biadolin stał się Ludwik Helcel, bankier i filantrop, <br />
  • 33. W roku 1863 r. gmina kupiła 310 sążni ziemi i na tym gruncie wystawiła budynek szkolny składający się z dwu izb. Jedna była przeznaczona na naukę, druga na mieszkanie dla nauczyciela. <br />W 1880 roku w Biadolinach oprócz szkoły ludowej, jednoklasowej znajdowała się gminna kasa pożyczkowa. <br />W dawnym budynku szkoły, mieści się obecnie przedszkole<br />
  • 34. W 1874 roku szkoła została zreorganizowana i przekształcona na szkołę etatową. W 1910 r . biadolińską dwuklasową szkołą kierował Józef Piasecki, a pracowali w niej Adolf Kaliciński i Jadwiga Żurawska. <br />
  • 35. W 1890 roku właścicielem posiadłości w Biadolinach Radłowskich był Henryk Dolański (1856-1935) z Grębowa, będący również właścicielem posiadłości w Radłowie. W 1900 roku Biadoliny Radłowskie obejmowały 1568 hektarów gruntu, we wsi znajdowały się 173 domy.<br />
  • 36. W okresie I wojny światowej w miejscowości przeprowadzono pierwszą udaną próbę kierowania ogniem baterii artylerii z samolotu drogą radiową. W styczniu 1915 roku zostały ostrzelane i zniszczone pozycje obronne wojsk rosyjskich znajdujące się pod Tarnowem. <br />Ostrzał prowadzono z wykorzystaniem czterech najcięższych moździerzy rozmieszczonych w rejonie Biadolin Radłowskich.<br />W 1920 roku miejscowość weszła w skład województwa krakowskiego. <br />
  • 37. W tym okresie Henryk Dolański przeprowadził prywatną parcelację dworskich gruntów i w 1922 roku pozostały przy nim tylko lasy. Po jego śmierci ich właścicielem został Henryk Skrzyński, syn Ireny Dolańskiej, córki Henryka Dolańskiego<br />W okresie II wojny światowej miejscowość znajdowała się na terenie dystryktu krakowskiego Generalnego Gubernatorstwa. <br />W czasie okupacji niemieckiej w tym rejonie aktywnie działała konspiracja Armii Krajowej.<br />
  • 38. Uczestniczył w niej m.in. nauczyciel i kierownik szkoły w Biadolinach, porucznik Adam Bartosz „Kmicic” (1909-1944), oficer dywersji w Obwodzie AK „Batuta” – Brzesko. <br />W 1944 roku jeden z mieszkańców wsi Solarz Antoni lat 42 został rozstrzelany przez Gestapo za udzielanie pomocy Żydom. <br />Adam Bartosz por. WP <br />ur. 29. XI.1909 r. w Biadolinach Szlacheckich. Zm. 4.VI.1944 w Sufczynie Oficer dywersji w Obwodzie A.K. "Batuta"-Brzesko. Brał udział w wielu akcjach dywersyjnych.<br />
  • 39. Irena Dolańska znalazła schronienie w domu notariusza.<br /> Zmarła w 1951 roku i została pochowana wraz z mężem Henrykiem<br />w krypcie obok kościoła parafialnego w Radłowie.<br />Wojska niemieckie wycofały się z rejonu Biadolin w styczniu 1945 roku w wyniku ofensywy styczniowej Armii Czerwonej na odcinku 1 Frontu Ukraińskiego.<br />Po wojnie dobra Dolańskich zostały znacjonalizowane. <br />
  • 40. Mieszkańcy<br />
  • 41.
  • 42.
  • 43.
  • 44. W 1890 roku wieś liczyła 892 mieszkańców.<br />Według spisu ludności z dnia 31 grudnia 1900 roku miejscowość liczyła 891 mieszkańców (429 płci męskiej i 462 płci żeńskiej), z czego 877 było wyznania rzymskokatolickiego, a 14 wyznania mojżeszowego.<br />W 1536 r. mieszkało w Biadolinach 16 kmieci i 4 zagrodników. <br />W 1857 r. miejscowość liczyła już 785 mieszkańców.<br />W 1880 roku w Biadolinach Radłowskich było 153 domów i 922 mieszkańców<br />
  • 45. Biadoliny Radłowskie zamieszkiwało pod koniec XIX w ok. 930 mieszkańców.<br />W 1918 roku wieś liczyła 956 mieszkańców.<br />W 2008 roku wieś liczyła 1241 mieszkańców i miała obszar 1562,47 hektarów.<br />
  • 46. Dzieje parafii <br />Biadoliny Radłowskie<br />
  • 47. Biadoliny Radłowskie od lat należały do parafii Wojnicz. <br />Już w 1787 r. w toku regulowania sieci kościołów projektowano utworzenie parafii w Biadolinach, ale zamiar nie został zrealizowany. Po I wojnie światowej mieszkańcy czynili starania, aby utworzyć oddzielną parafię, do której należałaby również wioska Łopoń.<br />Na polu Józefa Klisia zbudowano kaplicę mszalną pod wezwaniem bł. Bronisławy. gdzie początkowo raz w miesiącu, a później w każdą niedzielę ksiądz z Wojnicza odprawiał Msze święte. W latach 30-tych za radą Kurii Diecezjalnej w Tarnowie podjęto starania o utworzenie parafii w połączeniu z wioską Biadoliny Szlacheckie.<br />
  • 48. W 1937 r. zbudowano kościół murowany pod wezwaniem Najświętszego Serca Jezusa z inicjatywy ks. Jana Rzepki. <br />Parafia została erygowana <br />23 I 1938 r. przez wydzielenie jej z parafii wojnickiej i dębnińskiej. <br />W kościele parafialnym w Biadolinach znajdują się zabytkowe rzeźby przeniesione z kapliczki wiejskiej: św. Anna Samotrzeć, gotycka, ok. 1500 roku; św. Jan Chrzciciel, barokowa, z XVIII wieku; św. Piotr i św. Paweł, barokowe, z XVIII wieku.<br />
  • 49. W latach 1964 – 1966 zbudowano nowy kościół projektowany przez Władysława Pieńkowskiego. <br />Modernistyczny, z cegły, kamienia i żelazobetonu. <br />Proboszczami parafii w Biadolinach byli kolejno: ks. Józef Pochroń (lata 1938-1961), ks. Józef Łakomy (lata 1961-1993) i ks. Antoni Gieroń (od 1993 roku)<br />
  • 50. Budowle sakralne<br />
  • 51. Kaplica św. Stanisława<br />
  • 52. Na małym wzniesieniu, mieści się murowana kapliczka, podparta słupami, nakryta dwuspadowym dachem, ze szczytem o formie pięcioliścia, wzniesiona być może pod koniec XVIII w.  Lub jak podają inne źródła - ks. Jan Rzepa (1983) ok. poł. XIX w.<br />
  • 53.
  • 54. Wewnątrz znajduje się drewniana i malowana figura św. Stanisława z leżącym u jego stóp Piotrowinem z XIX w.<br />Figura ma charakter barokowy , wg tradycji została zakupiona przez Macieja Chrapustę.<br />
  • 55. Kaplica św. Piotra i Pawła<br />
  • 56. Kaplica znajduje się na skraju lasu, przy granicy z Wojniczem. Nie znana jest dokładana data zbudowania tej kaplicy, lecz znaleziona w niej gotycka rzeźba św. Anny Samotrzeć zdaje się wskazywać na jej odległą metrykę. Jest to kapliczka drewniana, konstrukcji słupowej, kryta dachówką, prostokątna z okapem na froncie,  wspartym na dwóch słupach. Obok studzienka z wodą świętą oraz zrekonstruowany słup graniczny z datą 1793.  <br />
  • 57.
  • 58. Figurki i krzyże<br />
  • 59. Figura Matki Boskiej z Dzieciątkiem, kamienna, wzniesiona około 1880 r., z sygnaturami wykonawców kamieniarzy Jana AdeodataMartyńskiego z Borzęcina i Jakuba Krakowskiego z Zakliczyna, <br />
  • 60. Figura stoi na czworobocznym postumencie z płaskorzeźbami św. św. Józefa z Dzieciątkiem, Wojciecha, Stanisława, Tekli i Małgorzaty. Została odnowiona w 1995 r.<br />
  • 61. Z figurą ta, związana jest legenda, która opowiada o czarownicach z Gór Świętokrzyskich, które wynajęły diablików z samym Borutą na czele do przetransportowania kamieni do budowy zamku w Melsztynie. Podczas szalejącej burzy diabliki upuściły trzy olbrzymie kamienie. Jeden upadł koło kaplicy Świętego Stanisława <br />a dwa nad rzeczką Piotrówką tuż obok kaplicy Świętego Piotra. Gdy ustała burza, Wojniczanie wyruszyli w kierunku kaplicy Świętego Stanisława. Napotkali przygniecionego kamieniem jednego diablika. Wójt kazał go związać łańcuchami. Diablik jednak się uwolnił i wrócił nad rzeczkę Piotrówkę.<br />
  • 62. Widziano go tam często jako dziada, który nic nikomu złego nie robił. Czasem pojawiał się w formie światełka, które chodziło nad bagnami. Aby skończyć z tym strachem postawiono na wzgórzu kamienną figurę Matki Boskiej.<br />
  • 63. Krzyż żelazny na kamiennym postumencie z fundacji Jana Janasa z 1886 r., z czworobocznymi płaskorzeźbami Serca Jezusa, Matki Boskiej Bolesnej i św. Jana Ewangelisty, umieszczony około 1960 r. w miejsce zniszczonego kamiennego krzyża<br />
  • 64. Krzyż z rur metalowych przy drodze na Podlesie, wzniesiony w 1967 r. w miejsce starszego z 1920 r. fundowanego przez Szymona Plichtę.<br />
  • 65. Flora i fauna Biadolin <br />
  • 66.
  • 67.
  • 68.
  • 69.
  • 70.
  • 71.
  • 72.
  • 73.
  • 74.
  • 75.
  • 76.
  • 77. Bibliografia<br />Kapliczki , figury i krzyże przydrożne  na terenie diecezji tarnowskiej, Jan Rzepa, Tarnów (1983)<br />Państwo radłowskie w metryce józefińskiej z 1785-1787 roku : Biadoliny Radłowskie i Łętowice, Wojnicz TPZW 2002<br />Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, pod red. Filipa Sulimierskiego, Bronisława Chlebowskiego, Władysława Walewskiego, Warszawa, 1880<br />Tarnów i jego okolice w legendzie , oprac. Renata Iwaniec, Tarnów MBP 1995<br />Netografia<br />http://www.savingjews.org/perished/s.htm<br />http://www.brzesko.ws/_brzesko/documents/historia/wspomnienia/s_jedynak/sj_kmicic.htm<br />http://www.wojnicz.pl/?s=65<br />http://pl.wikipedia.org/wiki/Biadoliny_Radłowskie#cite_note-35<br />
  • 78. Prezentację wykonała:<br />Gertruda Gałek<br />MWSE NST <br />IV semestr <br />Pedagogika<br /> Społeczno-Opiekuncza<br />